– To była wersja robocza. Wiktoria nie prowadzi negocjacji, więc nie rozumie, jak buduje się partnerstwa.
Wiktor Pawłowicz Kowalow, który do tej pory obserwował wszystko w milczeniu, odłożył serwetkę i spojrzał na Artioma bez uśmiechu.
– Artiomie Igoriewiczu, przyszliśmy podpisać jasną umowę z państwa firmą. Nie układ z nieznanym nam podwykonawcą.
Po tych słowach mój mąż po raz pierwszy naprawdę stracił pewność siebie.
Nie dlatego, że coś powiedziałam ja.
Dlatego, że zakwestionował go człowiek, przed którym tak bardzo chciał wyglądać na najważniejszego.Pełnomocnictwo zostało odwołane
Przełączyłam slajd. Na ekranie pojawił się dokument dotyczący odwołania pełnomocnictwa nr 2/25 z 15 stycznia 2025 roku.
Nie czytałam na głos wszystkich sformułowań prawnych. Nie było takiej potrzeby. Sam dokument wystarczał.
– Od 5 czerwca 2026 roku, od godziny 20:12, pełnomocnictwo Artioma Igoriewicza zostało odwołane – powiedziałam. – Powiadomienia wysłano do niego, do „Siewiernego Konturu”, spółki „Magistral Plus” oraz do naszego wewnętrznego działu prawnego. Od tej chwili nie reprezentuje firmy podczas negocjacji dotyczących tego projektu.
– Zwariowałaś – powiedział Artiom, zapominając, że mikrofon wciąż jest włączony.
Jego słowa rozeszły się po sali skuteczniej niż jakakolwiek prezentacja. Kilka osób odwróciło wzrok.
Tamara Iljiniczna wyszła pomiędzy stoliki.
– Wika, natychmiast przestań. Nie można tak upokarzać męża przy ludziach. Jesteś kobietą, powinnaś rozumieć granice.
– Tamaro Iljiniczno, właśnie te granice są dzisiaj wyjaśniane – odpowiedziałam. – Pani syn nie jest właścicielem tej firmy i nie ma prawa wprowadzać do umowy przedsiębiorstwa swojego kolegi bez kontroli.
– On jest twoim mężem. W normalnej rodzinie takie sprawy rozwiązuje się w domu.
– W domu nazywał tę firmę swoim biznesem. Tutaj pokazuję dokumenty.
Artiom spróbował wyrwać mi mikrofon. Andriej Jermakow wstał i bez słowa podszedł bliżej sceny.
