„Teraz wiem, co straciłem”
Jego ostatnia wiadomość nie była już dla mnie wyrokiem ani nagrodą.
Była tylko wiadomością.
Być może naprawdę coś zrozumiał.
Być może wizyta w „Drugiej Szansie” pozwoliła mu spojrzeć szerzej.
Być może po prostu zobaczył konsekwencje własnych wyborów.
Nie wiedziałam.
I nie musiałam wiedzieć.
Jego proces rozumienia samego siebie należał do niego.
Moje życie należało do mnie.
Jeżeli naprawdę gryzł się z żalu, nie był to już mój problem.
Dziesięć lat wcześniej odszedł przekonany, że zostawia mnie przy rozbitym korycie.
Teraz stał przy drzwiach mojego nowego życia i po raz pierwszy naprawdę zobaczył, czego wtedy nie potrafił dostrzec.
Nie stracił gospodyni.
Nie stracił wygodnej żony.
Nie stracił kobiety, która będzie czekała na niego bez końca.
Stracił człowieka zdolnego stworzyć własny świat.
A ja?
Ja odzyskałam samą siebie.
